ihtimal

Yağmuru hissediyorum boynumda. Serin serin, damla damla öpüyor boynumu.

Minik minik. Sanki ufacık bir çocuğun masum sevgisi oluyor üzerimde.

Penceremin köşesinde tütsüm tütüyor burnumda, okyanus doluyor zihnime, içinde sadece yunuslar ve yüzen kediler.

Bembeyaz bir martı atlıyor apartmanın en tepesinden, açıyor kanatlarını ve düşmüyor.

Uçmayı bilmek sanki içimde bir yerlerde. Ara sıra rüyalarda bırakabiliyorum kendimi tıpkı bu martı gibi kocaman bir balonun sepetinden.

Kanatlarımın kocaman olduğunu bilsem de, henüz açmaya cesaret edemiyorum. Onları görmeye hazır değilim belki de, kanatlarımın her tüyü uzamamış da olabilir.

İhtimaller bazen insanın canını sıksa da, anne kucağı gibi koruyadabiliyor kendini kendinden.

İhtimalleri seviyorum.
Bir mum ışığında kahveyi yudumlarken güllerin altında…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s